Heydaroff's World

All I think…

John Mill’s On Liberty

-Over himself, over his own body and mind, the individual is sovereign.-

Persons of genius, it is true, are, and are always likely to be, a small minority; but in order to have them, it is necessary to preserve the soil in which they grow. – J.S.Mill

Ultimately, while striving to get through the each subsequent day, I’ve managed to finish the ‘On Liberty’ by John. S. Mill. If my memory does not fluctuate too much from reality, I saw this spectacular piece of work in one of the economists’ blogs (I will share a list of economics blogs, soon).

John Stuart Mill was the most prominent philosopher of the 19th century. Being a liberal, a utilitarian, a naturalist,  John Mill, in his Principles of Political Economy, argued that economics was not the “dismal science” that its radical and literary critics had supposed. Its philosophical interest lay in Mill’s reflections on the difference between what economics measured and what human beings really valued: leading Mill to argue that we should sacrifice economic growth for the sake of the environment, and should limit population as much to give ourselves breathing space as in order to fend off the risk of starvation for the overburdened poor.

In his book, On Liberty, he attempted to broaden the meaning of utility and argued that the Utilitarianism provides a protection of rights. Mill asserted that individuality should be nurtured and preserved.

On Liberty consists Mill’s significant ideas about the rejection of public or legal coercion to the individuals’ opinions and behaviors. He argues that the coercion could be justified only when the individuals’ actions or behaviors harms other people.

Liberty is given as a positive factor of progress and guardian against social stagnation. The book is divided into few sections: Overall meaning of liberty, value of the liberty of action and opinion, the extend that the legal or social authority can be coerced to liberty, and few applicable cases.

After finishing the On Liberty, I today received and started to read The Worldly Philosophers by Robert Heilbroner. After finishing the book, I will give a brief opinion about it. Very excited to continue exploring new universes.

“Anyone who stops learning is old, whether at twenty or eighty. Anyone who keeps learning stays young.”
― Henry Ford

Advertisements

Sərxoş Ruh

womanwithwine.jpg

 

Kədərə uzanan yollar aparır məni

Uzaqların üfüqü qırpıdır kiprikləri

Qoxunu gətirir külək illərin xəttləri ilə dolmuş üzümə.

Və darıxıram nəfəsinçün…

 

Nağılların sonu olmur demişdilər,

küçələrin tozu qalmır demişdilər,

darıxmağın adı olmur demişdilər,

sənin getməyəcəyini də deyənlər.

Sonunda Yalanlar aldı səni əlimdən,

gözümü yumub gedişi gözlədim… İnanmıram…

 

Bir neçə addım daha atdım tanrının yoxluğuna,

Zamanın bitdiyi andayam.

Cisimsizliyimin xoşbəxtliyi sarıb kainatı.

Sərxoş ruhum qarışıb rənglərinə dünyanın.

 

Ama sən qadın…

Beynimin bir qırışında qalmısan hələ də

Sağalmayan yaralarınla birliktə.

Göz yaşlarınla dönür kədər dəyirmanı.

Unutmağın mümkün olmadığı ölçüdəsən,

Sərxoş ruhumun dərinliklərinə yapışıb sənsizlik.

 

Necə gözəl idi susmaq gözlərində.

Durmaq həyata qarşı əl-ələ.

Harmoniyalaşmaq həyatın fəsilləri ilə.

Arzuların yanlışı oldu səninlə xoşbəxtliyim,

Hər yanlışın bir gün bitdiyi kimi

Sən də bitdin şeirlərimdə…

Əvəzsiz bir yuxu kimiydin reallığımda

Əbədi bir boşluğ var sən olmayan xəyallarımda…

 

İndi isə aparır kədərə uzanan yollar məni

Sənsizlikdə yəqin itib tanrının da səsi

Ağciyərlərimdə çatışmır qoxun sənin

Çəkindiyim səni itirmək olmayıb heç vaxt,
Ən pisi öyrəşməkdi yoxluğuna sevgilinin.

İndi isə, qadın ol, şərabım,

Qarış ruhumun ən sərxoş dərinliyinə…

YUNANISTANIN DEMOKRATIKA HƏSRƏTI – ANALITIK YAZI

Əvvəllər Yunanıstan deyəndə ağıla ilk gələn şey sivilizasiyanın, fəlsəfənin mənbəyi olan bir əfsanəvi ölkə idi. Lakin günümüzdə Yunanıstan deyəndə ağla ilk gələn söz Krizis`dir. Necə oldu ki, Demokratika sözünün atası Kleistenis`in yurdu olan Yunanıstan suverenliyini itirməyə və ayaq altında məhv olmağa doğru gedir?

Read the rest of this entry »

Res Privata Transnationale

Big Borther is watching you

Siyasətin İqtsadiyyat üzərindəki səlahiyyəti itib. Artıq böyük korporosiyalar siyasət diqtə edir, qanunları təklif edir, seçir, dəyişdirir. Siyasətçilər isə səssiz qalırlar. Buna səbəb isə həmin siyasətçilərin `sponsorları` elə bu korporasiyaların olmasıdır.

Bu dəyişiklik ümumi ideologiyalarda (liberalizm, demokratika, kapitalizm) deformasiyalar yaratmağa başlayır. Res Publika`dan Res Privata`ya keçirik. Siyasətdə Korporatizm termini hazırkı zamanda tez-tez işlədilir. Yalnızca hakimiyyətdə olanlar öz sözlərini qanun olaraq qəbul etdirə bilirlər. Onlara qarşı çıxanları isə terrorist, anarxist, asayişi pozan, narkoman, qatil adları ilə birdəfəlik susdura bilirlər. Bu isə demokratiya anlayışının heç bir yerdə mövcud olmadığını sübut etməkçün kifayətdir. Bu vəziyyət həm mikro həm makro görüntülərdə mövcuddur. Amerikada öldürülən azlıqlar, eks-SSRİ ölkələrindəki vicdan və siyasi məhbuslar, Orta Asya ölkələrində baş verən vətəndaş müharibəsi mikro-görüntülərə nümunədir. Müsəlman təriqətlərinin bir-biri ilə və İslam`ın Qərblə olan müharibəsi, Rusiya və Qərbin Ukrayna münaqişəsi və digər ölkələrarası məsələlər isə makro-görüntüyə nümunədir.

Belə bir vəziyyətdə yeni bir ideoloji çevriliş etmək və korporasiyaların insan mənəviyyatı üzərindəki təsirini azaltmaq lazımdır. Buna isə yalnızca öz istehlak mədəniyyətimizi dəyişməklə başlaya bilərik. Digər tərəfdən isə bu mədəniyyəti təhsil`lə yaymaq, yeni nəsli bu barədə bilgiləndirmək lazımdır.

Gözlərin tək masmavi (Şeir)

colorfulpiano

Notlarda tapmışdım səni.
Nə gözəl yağırdın buludlardan, gözlərin tək masmavi.
Mən isə həyətə çıxa bilməyən uşaqtək
pəncərədən əlimi uzadıb yığırdım damlalarını ovcuma.

Biz çox gözlədik.
Sevilməyi gözlədik,
Sevməyi gözlədik,
yazı gözlədik ağacdakı yarpaqlar kimi,
bilmədik payızın daha öncə gələcəyini.
Gəlib bizi bir-birimizdən ayıracağını bimədik.

Hər kitab kimi bizim sevgimiz də bitdi.
Sən qoydun son nöqtəni son sözlərinlə.
Mən itdim gözlərinin mavisində,
qırıldı qanadlarım sən getdiyində…

Dəli şairlər anlatsın dərdimi mənim.
Yazsınlar kağıza axmaq bir sevgilinin şerini.
Misralara töksünlər qanımı, ağrıtmaz…
Sən gedəndən sonra heçnə ağrıtmır.
Öyrəşirəm sənsizliyə….

Və səhər gələcək və yenə günəş
öz istisiylə sevindirəcək hərkəsi, hərşeyi.
Və sən yenə həmin buludlarda olacaqsan, gözlərin tək masmavi.

Davam… ManAT!

Devaluation of AZN

Çoxdandır heçnə yazmırdım. Fevral`ın 3cü həftəsi idi, özümə 2015 üçün planlar yazdım. Bu planlardan biri də blog yazmağa davam etməyimdir. Blog yazmağın çox xeyri olduğunu düşünürəm, çünki ən azından 2 cümləni əlaqəli şəkildə ard-arda yaza bildiyini xatırladır insana. Bundan başqa, özümüzü ifadə edərkən `yerinə düşən` sözlərdən istifadə etməyi öyrədir. İngiliscə yazdığım yazılarla isə dil biliyimi daha da artırıram. Lakin, əsas yazılarım azərbaycancadır. Hərhalda, bəli, davam edirəm yazmağa…

***

Deməli 1 həftədir manat(AZN) haqqında gedən söhbətlərə sakitcə qulaq asmağa davam edirəm. Ətrafımda olan bir çox iqtisadiyyat, biznes oxuyan tələbələr, müəllimlər, iqtisadiyyatdan başı çıxan insanlar bir çox şərh bildirdilər manat`ın dəyərdən düşməsi haqqında. Məndən 2 il öncə kimsə soruşsaydı ki pulun dəyərdən düşməsi və ya dəyərinin yüksəlməsi nə deməkdir bilirsən, hərhalda çox mənasız bir zarafatla yola verərdim. Amma bugün milli valyutanın dəyərdən düşməsinin, xüsusən də Azərbaycan kimi bir ölkədə, necə fəsadlara yol açdığını düşünəndə zarafat edə bilmirəm. Bu hadisəni sadə dillə, qısa şəkildə izah edim. Bilirəm, internet bizə artıq informasiyaları sürətli şəkildə beynimizə ötürməyi öyrədib.

Read the rest of this entry »

IKEA’s Supply Chain

Rədd ol (Poem)

 

Bir yay gecəsi, susqun bütün ağaclar,

Susqun bütün ümidlər, susqun bütün ölülər.

Tanrı boş vermiş bəndələrini otağının bir küncündə

Siqaret tüstüsündə.

Bizi öldürən bizlərin ölümdən qorxusu nədi ki?

Biz rənglərimizi kor edən əlsiz bir rəssamıq

Hər gün bir günahın ocağında.

Gün gəlir axtarırıq ana sevgisini

Bir qadının qucağında.

Tökülmüş bütün xatirələr sənin göz yaşlarında.
Şeirlərimin anlamı yoxdu bir qadın olmasa hər sətirdə,

Söydüyüm hər tanrı uşaqlardan utandı,

Ya həyatını aldığı, ya sevgisini aldığı, ya da…

Gözlərində tapdım nirvana`nın işıltısını,

İki kiprik arasındaydı bütün həyatım.

Bir sevgi nədir ki, al hədiyyəm olsun sənə həyatım.

Bir gün getsən, xahiş edirəm, mənə get.

Yollar aparsın səni cənnətimin düz orta yerinə,

Qoy qəlbimi də, göz yaşlarını də ora.

Sonra, sonra heç baxma arxana,

Rədd ol…

 

Bir Buddist`in Karması (söhbət)

Münhen`də Westpark adlı bir park var. Təbiətin  bütün gözəllikləri bu parkda birləşib desəm yanılmaram yəqin ki. Balaca təpəliklər, göl, şəlalə, balaca da bir meşə. Ora hər gün gedib 1 saat gəzən bir insanın yaşam keyfiyyəti min qat daha çox olar deyə bilərəm. Bu da həmin məkanın bir hissəsindən şəkil.

Westpark

Sözüm tərifləməkdən savayı bu yaxınlarda yaşadığım maraqlı bir hadisəni əhvalat etməkdir. Parkda Buddha`nın heykəli var, və həmin heykəlin hansı ölkənin mədəniyyətinə məxsus olduğunu öyrənmək üçün elə həmin yerdə meditasiyasını bitirən bir Asiya`lıdan soruşdum və bununla da maraqlı söhbətimiz başladı. Buyurun sizə söhbətdən maraqlı məqamları paylaşıram:

Read the rest of this entry »

Bir Şairin təkliyi

scream

Hansısa bulud yağış yağdıracaq və mən otağımda oturub hansısa mindfucker bir musiqi dinləyəcəm.
Günəşin nə vaxt doğub batdığıynan maraqlanmayacam. Necə ki nə sənin gəlişinlə maraqlandım, nə də gedişinlə. Əsas o idi ki günəş var idi. Bir də sən var idin.
Demişdim ee, hansı şəhər güldürəcək deyə tanrı soruşmuşdu, indi o sualı qırağa qoyub hansı qadın öldürəcək deyə soruşur tanrı təkliyinə möhkəmcə sarılıb.
İndi hansısa bir bulud yağdıracaq yağışını, indi hansısa bir şair düşünməyəcək günəş nə vaxt çıxdı, nə vaxt batdı… Bir şeir yazıb davam edəcək təkliyiylə sevişməyə.
***
Səni yaxınlarda bir yerə qoyub
Gəldim uzaqların yanına.
Hansı adəm övladı açıqlar
Necə yayılıb bu kimsəsizlik qanıma.
Vəsiqələrdə boş qoyulub yeri,
O qədər boşam sənsiz,
yəni heçkimsiz….

Sualların çoxluğu qorxutmur,
Bilirsən, cavabın olmayanda heçnəyə
utanmırsan ölməkdən.
Heç münkərnən nəkir də
soruşmayacaq heçnə.

Çıxart bütün bədənini,
gəl heçnəyinlə
Ol mənim Təkliyim.
Sarılım sənə, sevişim sənlə.
Sən də soruşma heçnə,
sadəcə gəl.

***

İndi hansısa bir bulud yağdıracaq yağışını, indi hansısa bir şair düşünməyəcək günəş nə vaxt çıxdı, nə vaxt batdı… Bir şeir yazıb davam edəcək təkliyiylə sevişməyə.

 

 

%d bloggers like this: